164
wonderen dat in een land van veelwijverij de adoptie cene
groote rol speelt in de erfopvolging der vorsten, tocli is de
geschiedenis daar, om te bewijzen, dat de harem niet het
voortdurende bezit van den troon aan dezelfde faniiliën
waarborgt. Onder de vorstelijke geslachten van Indië
zijn er weinig, die hun tegenwoordigen stamboom niet te
danken hebben aan het denkbeeldige vaderschap der adop
tie.
Onder de Mogolsche keizers had dit tot gewoonte ge
worden stelsel niet zelden groote moeilijkheden in de erf
opvolging ten gevolge gehad. I)e Compagnie duldde deze
gewoonte, zoolang dat met hare belangen overeenkwam,
doch in 1849 kregen andere begrippen de overhand, niet
tegenstaande de krachtige en onbaatzuchtige vertoogen
van eenige hooggeplaatste Indische ambtenaren. Bij ge
breke van rec.htstreeksche en wettige erfgenamen eigende
zich het gouvernement in 1S49 in Midden-Indië het vor
stendom Sattara toe, een nalatenschap van den grooten
Sivaji; in 1853, bij den dood van Ragoji Bonsla, evenzoo
de landstreken van ÏTagpore, en omstreeks denzelfden tijd,
bij den dood van Gangadhar Ran, de domeinen van Jansi,
van Sambalpore, enz. enz. Het vorstendom Kerowli was
gelukkiger en ontkwam door den ouderdom van zijn
koninklijke stamhuis aan de algemeene naasting der
landen.
Deze stelselmatige aanvallen op het meest ingewortelde
godsdienstige vooroordeel van het volk wekten misschien
meer misnoegen op dan wanneer de Europeesche overweldi
ger, zonder eenige andere beweegreden dan het recht van den
sterkstede vorsten bij hun leven van hun staten had
beroofd. Bovendien namen niet alle maharadja's, radja's
en voorname hoofden met dezelfde berusting als Scindia
en Holkar de vergulde doch zware ketenen aanwelke
hun nieuwe heer hun oplegde. Eonigen hadden met een