Het gevecht begon met een hevig kanon- en twee gelederenvuur, dat door den vijand levendig werd beantwoord, maar eindelijk werd hij toch gedwongen achteruit te trekken. De Majoor trok toen onder bescherming van zijn geschut met de geheele colonne (op het geschut na) het ravijn over, dat om zijn diepte onder dekking van een peloton infanterie achtergelaten werd (bezet werd). De vijand werd toen hevig vervolgd en men marcheerde over lijken. De Luitenant Bisschoff deed met de djajèng-sekars op zijn rech ter vleugel een charge, waardoor aan die zijdealles op de vlucht gedreven werd. Een gedeelte van dien vleugel trok echter om een heuvel en stiet op den linker vleugel der onzen, die was samen gesteld uit de hoofden van Mangkoenegara met hun gevolg. Deze raakten op het zien des vijands dadelijk in verwarring en sloegen op de vlucht. De verwarring breidde zich uit tot de Manpkoenegarasche infanterie, welke mede de vlucht nam. De vijand, dit bemerkende, viel toen met hevigheid van alle kanten op ons aan, waarop een algemeene vlucht volgde" Tot zoover het verslag van dit gevecht volgens Louw. Al treedt hier minder op den voorgrond de opstelling der Javaansche troepen, uit het verloop van het gevecht moge wederom blijken de voor liefde van den Javaan voor het gevecht door middel van een front- groep met daarbij aansluitende vleugelopstellingen. Het geheel riekt wederom sterk naar de „Soepit Oerang"-slagorde VII. Besluit. De hierboven aangehaalde voorbeelden uit den java-Oorlog laten ons zien, boe ook de Europeesche aanvoerders „kena ing gelar" door de slagorde van den kreeft! Tevens leeren zij ons, dat deze strijdwijze dus niet alleen mythologische waarde heeft gehad, doch zelfs door een figuur als Dipanegara meermalen en met succestegen zijn vijanden werd toegepast. Zoo zijn wij gekomen langs de wegen van mythologie en epische dichtkunst tot de nuchtere werkelijkheid van het slagveld. Of de bekendheid met deze oude Javaansche slagorde voor ons van waarde kan zijn Wij weten het niet en mogen ons hierom trent niet aan voorspellingen wagen. Een ruimere bekendheid te geven aan de historische strijdwijze van de Javanen is slechts onze bedoeling geweest met het schrijven van dit artikel. Wellicht moge het de aanleiding zijn tot een nadere bestudeering van deze stof, waardoor nog andere typische gevechtsvormen tot onze kennis kunnen komen. Wij besluiten ook voor den huidigen officier van het K. N. I. L. is bestudeering van de oude inheemsche slagorden van groot nut en zijn deze onderwerpen de daaraan bestede aandacht overwaard. Wij hopen daarom, met het neerschrijven van boven- 321 Cursiveering van ons (S.).

Tijdschriftenviewer Nederlands Militair Erfgoed

Indisch Militair Tijdschrift | 1933 | | pagina 25